Wes Craven'in ilk uzun metrajlı filmi olan The Last House on the Left (1972), korku sinemasında bir dönüm noktasıdır. Film, doğum günü için şehre giden iki genç kızın, Mari Collingwood ve arkadaşı Phyllis'in, esrar bulmaya çalışırken psikopat mahkumlardan oluşan bir çete tarafından kaçırılmasını ve ormanda acımasızca işkence görmesini anlatır. Bu şiddet dolu olayların ardından, çete üyeleri farkında olmadan Mari'nin ebeveynlerinin evine sığınır. Gerçekleri öğrenen aile, derin bir acı ve öfkeyle adaleti kendi elleriyle sağlamaya karar verir.

Wes Craven'in ham ve rahatsız edici yönetmenliği, filme belgesel havası katarak izleyiciyi gerilimin tam merkezine yerleştirir. Oyunculuklar, özellikle David Hess'in canlandırdığı sadist lider Krug Stillo karakteri üzerinden, insanlığın karanlık yüzünü çarpıcı bir şekilde yansıtır. Film, şiddetin soğuk ve sistematik doğasını sorgularken, intikam temasını işleyerek ahlaki sınırları zorlar.

The Last House on the Left, dönemi için son derece sert ve tartışmalı sahneleriyle eleştirilere maruz kalsa da, 'intikam korku' alt türünün öncülerinden biri olarak kabul edilir. Gerilimi hiç düşmeyen atmosferi, sarsıcı hikayesi ve sosyal eleştirileriyle izleyiciyi derinden etkiler. Korku sinemasının klasiklerini takip eden ve türün evrimini anlamak isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Film, basit bir korku öyküsünün ötesine geçerek, şiddet döngüsü ve insan psikolojisinin sınırları hakkında düşündürücü sorular sorar.