Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York'un büyüleyici siyah-beyaz görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşasını ele alıyor. Film, televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatını merkezine alıyor. Isaac, boşandıktan sonra kendisinden oldukça genç bir kadın olan Tracy (Mariel Hemingway) ile çıkmaya başlar. Ancak hayatı, en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile tanıştığında tamamen değişir. Isaac, entelektüel ve çekingen Mary'ye karşı beklenmedik bir çekim hisseder ve bu durum, zaten karmaşık olan ilişkiler ağını iyice içinden çıkılmaz bir hale getirir.

Manhattan, sadece bir aşk üçgeni hikayesi değil, aynı zamanda entelektüel kaygılar, sanata dair sorgulamalar ve büyük şehir hayatının getirdiği yalnızlık duygusunu da derinlemesine işliyor. Woody Allen'ın keskin diyalogları ve mizahi dokunuşları, dramatik unsurları dengeleyerek filme özgün bir ton kazandırıyor. Diane Keaton'un performansı güçlü ve ikna ediciyken, genç Mariel Hemingway'in sadeliği ve doğallığı karakterine inandırıcılık katıyor.

Gordon Willis'in muhteşem siyah-beyaz sinematografisi, New York'u bir karakter gibi filmin merkezine yerleştiriyor. George Gershwin'in müzikleri ise filmin romantik ve nostaljik atmosferini tamamlıyor. Manhattan, olgunlaşma, sorumluluk ve gerçek aşkı arayış gibi evrensel temaları işleyen, zamana meydan okuyan bir başyapıt. İlişkilerin karmaşıklığını samimi ve zekice bir dille anlatan bu filmi izlemek, hem görsel bir şölen hem de derinlikli bir karakter incelemesi sunuyor.