Gaspar Noé'nin 2019 yapımı 'Lux Æterna', geleneksel anlatı yapılarını reddeden, deneysel ve hipnotik bir sinema deneyimi sunuyor. Film, Fransız sinemasının ikonik isimleri Béatrice Dalle ve Charlotte Gainsbourg'u, bir film setinde cadılık temalı bir proje üzerinde çalışırken gösteriyor. İlk bakışta basit bir arka plan hikayesi gibi görünse de, 'Lux Æterna' hızla sinemanın doğasına, yaratım sürecinin kaosuna ve sette yaşanan kolektif histeriye dair derin bir sorgulamaya dönüşüyor. Noé'nin karakteristik stilize görsel dili, çarpıcı renk geçişleri ve bölünmüş ekran kullanımıyla izleyiciyi adeta bir görsel şölene davet ediyor. Dalle ve Gainsbourg'un performansları, kurgu ile gerçeklik arasındaki çizgiyi bilinçli olarak bulanıklaştırıyor; oyuncular kendilerini oynuyor gibi görünürken, sinema endüstrisinin iç yüzünü çıplaklığıyla sergiliyorlar. 51 dakikalık kısa süresine rağmen, film izleyici üzerinde yoğun ve kalıcı bir etki bırakıyor. Özellikle son yarım saatte yaşanan teknik aksaklıklar ve artan gerilim, izleyiciyi filmin tam merkezine çekerek 'sette olma' hissini son derece gerçekçi bir şekilde deneyimletiyor. 'Lux Æterna', bir filmden çok, sinema sanatına tutkulu bir aşk mektubu ve aynı zamanda onun yaratım sancılarına dair samimi bir itiraf. Sinemanın büyüsünü ve bu büyünün arkasındaki kaosu merak edenler, Noé'nin bu kişisel ve provokatif çalışmasını mutlaka izlemeli. Film, izleyiciyi rahatsız edebilir, büyüleyebilir veya şaşırtabilir, ancak kesinlikle kayıtsız bırakmayacaktır.