Alain Resnais'in yönettiği 1961 yapımı 'Last Year at Marienbad' (L'année dernière à Marienbad), sinema tarihinin en sıra dışı ve tartışmalı filmlerinden biridir. Film, lüks ve izole bir şatoda geçer; burada anlatıcı konumundaki bir adam (Giorgio Albertazzi), gizemli bir kadınla (Delphine Seyrig) karşılaşır ve onunla geçen yıl aynı yerde buluştuklarını, bir aşk yaşadıklarını iddia eder. Kadın ise bu buluşmayı hatırlamadığını söyler. Aralarındaki bu gerilimli diyalog, filmin temel dinamiğini oluşturur.

Film, geleneksel anlatı yapısını tamamen reddeder. Zaman ve mekân akışkan bir hal alır; geçmiş, şimdi ve belki de hayal edilen anlar iç içe geçer. Senaryoyu Alain Robbe-Grillet yazmıştır ve bu, izleyiciyi sürekli sorgulamaya iten, gerçeklik algısını zorlayan bir metindir. Oyunculuklar kasıtlı olarak mesafelidir; Delphine Seyrig'in soğuk ve kayıtsız tavrı, karakterin iç dünyasına dair ipuçları vermek yerine gizemi derinleştirir.

'Last Year at Marienbad' izlenmesi gereken bir filmdir çünkü sinemanın anlatı olanaklarının sınırlarını zorlar. Görsel olarak büyüleyicidir; Sacha Vierny'nin siyah-beyaz görüntü yönetimi, şatonun koridorlarını, heykelleri ve simetrik bahçelerini unutulmaz bir sanat eserine dönüştürür. Film, hafıza, tutku, ikna ve gerçekliğin doğası üzerine derin bir meditasyondur. Seyirciye hazır bir cevap sunmaz, onu kendi yorumunu oluşturmaya davet eder. Bu nedenle, sanat sinemasına ilgi duyan, gizem ve felsefi derinlik arayan her izleyici için vazgeçilmez bir klasiktir.