Martin Scorsese'nin 1974 yapımı 'Alice Artık Burada Yaşamıyor', yönetmenin kariyerinde bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Scorsese'nin genellikle erkek odaklı, şiddet içeren filmlerinden farklı olarak, bu filmde bir kadının içsel yolculuğuna ve özgürleşme mücadelesine odaklanır. Film, trafik kazasında eşini kaybeden Alice Hyatt'ın (Ellen Burstyn) hikayesini anlatır. Alice, küçük oğlu Tommy'yi (Alfred Lutter) yanına alarak, çocukluğundaki hayali olan şarkıcı olma tutkusunun peşinden gitmek için yollara düşer.

Ellen Burstyn'in performansı filmin kalbini oluşturur ve ona En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ını kazandırır. Burstyn, Alice'in kırılganlığını, kararlılığını ve hayata tutunma çabasını inanılmaz bir içtenlikle yansıtır. Alfred Lutter ise akıllı ve söz dinlemez oğul Tommy rolüyle unutulmaz bir iz bırakır. Jodie Foster'ın genç bir fahişeyi canlandırdığı küçük ama etkileyici rolü de dikkat çeker. Yol boyunca Alice, barlarda şarkı söyleyerek hayatta kalmaya çalışırken, iki farklı erkekle ilişki yaşar: şiddet eğilimli bir adam (Harvey Keitel) ve nazik bir çiftçi (Kris Kristofferson). Bu ilişkiler, onun bağımsızlık arayışındaki ikilemlerini yansıtır.

'Alice Artık Burada Yaşamıyor', sadece bir yol filmi değil, aynı zamanda 1970'lerde bir kadının toplumsal beklentileri reddederek kendi kimliğini bulma çabasının samimi bir portresidir. Scorsese'nin yönetmenliği, karakterlerin derinliğine inmekte ustaca işler. Film, mizah ve dramı dengeli bir şekilde harmanlayarak, izleyiciyi Alice'in duygusal yolculuğuna ortak eder. Gerçekçi diyaloglar, dönemin atmosferini yansıtan müzikler ve güçlü oyunculuklar, filmi bugün bile geçerliliğini koruyan bir klasik haline getirmiştir. Kendini arayış, anne-çocuk ilişkisi ve özgürlük temalarını merak edenler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.